Mazzola bracht zijn zeventien jaar lange profcarrière door bij Inter. De voormalige schaduwspits speelde in totaal 565 duels voor de Milanese club, waarin hij 158 keer scoorde. Daarmee staat hij in de top vijf van spelers met de meeste wedstrijden voor Inter. Met de Nerazzurri won hij vier Italiaanse landstitels en twee keer Europacup I, de voorloper van de huidige Champions League. In 1971 eindigde hij als runner-up in de verkiezing van de Gouden Bal achter Johan Cruyff.
Mazzola verzamelde ook 70 caps voor de Italiaanse nationale ploeg, met wie hij zich in 1968 in eigen land voor het eerst tot Europees kampioen kroonde. Twee jaar later was hij titularis op het WK in Mexico, waar La Squadra de finale verloor van het Brazilië van Pelé (4-1).
« Er zijn mensen die de geschiedenis ingaan en dan zijn er mensen die de geschiedenis van Inter zelf worden », schrijft de Italiaanse topclub op ’X’. « Van een jonge Nerazzurri-jongen tot een eeuwig symbool : Sandro Mazzola heeft generaties overspannen, overwinningen behaald, voor sensatie gezorgd en de liefde voor deze kleuren doorgegeven. Hij schitterde op het veld en zelfs nu nog, de ster met de snor. Die, zoals hij vaak heeft verteld, slechts één laatste wens had : Herinnerd worden als een goed mens, die altijd alles geeft, zelfs als het onmogelijk lijkt. »
