Het avontuur van Dino Toppmöller bij Lens duurde slechts enkele weken. De Duitse trainer werd aangesteld na het vertrek van Pierre Sage, maar leidde uiteindelijk slechts zes officiële wedstrijden van de Sang et Or voordat hij op 15 september aan de kant werd geschoven.
Een wisselvallige seizoensstart, met drie overwinningen waarvan slechts één in de Ligue 1, en meningsverschillen met bepaalde bestuurders versnelden zijn vertrek. Toppmöller was te gast in de podcast Spielmacher van 360Media en besloot terug te blikken op de redenen voor die bijzonder snelle breuk.
Volgens de 45-jarige trainer probeerden sportief directeur Jean-Louis Leca en algemeen directeur Benjamin Parrot al snel Nelson Morgado, een van zijn vaste assistenten, aan de kant te schuiven. De twee bestuurders verweten Morgado onder meer dat hij « te veeleisend, te luidruchtig en met te veel mensen in conflict » was. Ze beschouwden hem zelfs als een « storende factor ».
Toppmöller vertelt dat hij uitgebreid met beide mannen over zijn assistent sprak : « Het gesprek verliep gedurende die twee uur in een zeer harmonieuze sfeer. Ze wilden me ervan overtuigen dat het beter zou zijn voor mij en voor de hele groep. »
Maar de Duitser weigerde op dat verzoek in te gaan. Die beslissing zou vervolgens rechtstreeks een bedreiging hebben gevormd voor zijn eigen positie binnen de club.
« Een stap die noodzakelijk werd geacht »
Omdat Toppmöller weigerde afscheid te nemen van Morgado, zouden Leca en Parrot hun standpunt hebben verhard : « Ze zeiden me toen dat ze deze stap zo noodzakelijk vonden dat ze, als ik er niet mee akkoord ging, gedwongen zouden zijn om definitief de samenwerking stop te zetten. »
« Als ik had vastgesteld dat er sprake was van een ernstige fout, had ik die uiteraard niet kunnen tolereren. Maar dat was simpelweg niet het geval », benadrukte hij.
De Duitse trainer zegt dat hij « volledig verbijsterd » was door de verwijten aan het adres van zijn assistent. Voor hem zou instemmen met diens vertrek bovendien hebben betekend dat hij bepaalde principes moest opgeven waaraan hij veel waarde hechtte : « Als ik bepaalde waarden moest schenden, was ik bereid het risico te lopen mijn baan te verliezen. Voor mij was het geen optie om afscheid te nemen van iemand die niets buitengewoons had gedaan. »
