Voetbal hangt soms aan een zijden draadje. Brahim Díaz had zondag in de CAN-finale tegen Senegal de held van Marokko kunnen — en zelfs moeten — worden. Na vijftig jaar zonder eindzege waren de Atlasleeuwen dicht bij het winnen van de Afrika Cup, toen ze in de 90+24e minuut (!) een strafschop kregen om de trofee binnen te halen.
Maar na talloze wendingen, waarbij de Senegalese spelers zelfs even richting kleedkamers trokken vooraleer terug te keren onder impuls van Sadio Mané, probeerde Brahim Díaz met een panenka het langverwachte Marokkaanse feest te ontketenen. Alleen bleef Édouard Mendy ijzig kalm en pakte hij de bal zonder moeite. Daardoor kon Senegal verlengingen afdwingen, waarin het uiteindelijk de zege binnenhaalde dankzij een prachtig doelpunt van Pape Gueye.
“Dat betekent: ‘Ik ben belangrijker dan Marokko’”
“Het gaat niet alleen om een gemiste strafschop,” reageerde voormalig voetballer en Nederlands analist van Marokkaanse origine Khalid Boulahrouz na de wedstrijd op de Nederlandse zender Ziggo. “Niemand zou hem iets verwijten als hij een hoek had gekozen en de doelman de bal had gestopt, of als hij naast had geschoten. Maar je gaat daar staan, twee minuten voor het einde van de wedstrijd, en je beslist om een panenka te trappen. Dat betekent: ‘Ik ben hier belangrijker dan Marokko.’ Niet de veertig miljoen mensen, niet al die generaties die lijden onder het uitblijven van een Afrikaanse titel. Hij vond dat híj centraal moest staan. Jij bent geen Zidane, geen Ronaldo of geen Hakimi. Dat is extreem pijnlijk,” fulmineerde Boulahrouz.
Ook Nordin Amrabat, voormalig Marokkaans international en eveneens analist tijdens de Afrika Cup, deed er nog een schep bovenop: “Het is respectloos. Dat kan je niet maken op zo’n belangrijk moment. Hij had de held kunnen zijn, maar nu is hij de clown.” Het belooft dus een bijzonder moeilijke periode te worden voor Brahim Díaz…
