De stemming bij Hanne en Stijn Desmet was zaterdagavond totaal verschillend. Terwijl Hanne haar reeks op de 1.000 meter perfect controleerde, verliep de avond een stuk moeilijker voor haar broer Stijn, die strandde in de kwartfinales van de 1.500 meter.
Hanne reageerde tevreden in het interview na afloop: « Dit is echt een heel goede start », vertelde Desmet. « Ik heb de hele wedstrijd op kop gereden. Meestal is dat niet evident, maar ik voel me heel goed. Het kostte mij niet veel energie om snelheid te maken. Ze konden gewoon niet volgen. » Ook het wedstrijdritme ligt op een olympisch toernooi anders, maar dat lijkt haar niet te deren: « Om de twee dagen moet je honderd procent zijn. Het is een andere vorm van vermoeidheid, maar je wordt geleidelijk aan gesloopt. Ik heb nog zoveel reserve dat dat in mijn voordeel kan spelen. »
Daarna nam Stijn Desmet het woord. Hij baalde en betreurde zijn koersaanpak: « Ik heb een slechte wedstrijd gereden, zelfs een domme », gaf Desmet zonder omwegen toe. « Ik ben te snel gestart. Ik miste scherpte. Ik heb veel te veel op kop gereden in de eerste rondes. Dat was dom. Ik had nog een paar rondes moeten wachten en dan had het heel interessant kunnen worden. Toen ik een eerste keer werd ingehaald, voelde ik meteen dat het tempo te hoog lag en dat de finish nog te ver was. »
Een zware ontgoocheling, zeker na de knappe bronzen medaille in de mixed relay enkele dagen geleden. Gelukkig blijft er nog hoop voor Stijn om minstens een tweede medaille te pakken. Volgende week komt hij nog in actie op de 500 meter en in de mannenaflossing.
